خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دردمندیم و از دوا فارغمستمندیم و از شفا فارغ
۲
مبتلائیم و از بلا ایمنبینوائیم و از نوا فارغ
۳
در وصالیم و فارغ از هجراندر بقائیم و از فنا فارغ
۴
ما طلبکار او و او با مایار جویای ما و ما فارغ
صفحهٔ ۱ از ۲