خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او دریا و ما در وی صدفاز صدف گوهر طلب کن ای خلف
۲
گوهر هر کس که باشد خوبترباشد او را بر یکی دیگر شرف
۳
کی تواند بود گیلان همچو مصریا کجا باشد سقر مثل نجف
۴
کشف و کشاف است ما را در نظرکی بود چون کشف ما کشف کشف
صفحهٔ ۱ از ۲