خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم عرض است و جوهرش حقاین است رموز سر مطلق
۲
جانست چو موج و دل چو دریامائیم حباب و تن چو زورق
۳
گنجیم و طلسم مائی ماستبگشای به عشق بند مغلق
۴
عاشق صور است و معنی معشوقوین هر دو ز عشق گشته مشتق
صفحهٔ ۱ از ۲