خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آینهٔ وجود مطلقخود بینم و خودنمایم الحق
۲
مائیم حباب و آب دریاهم جام شراب و بحر و زورق
۳
او معشوقست و عاشق مااز عشق شدیم هر دو مشتق
۴
مستیم و خراب در خراباتایمن ز مقیدیم و مطلق
صفحهٔ ۱ از ۲