خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش نقاش است نقش این خیالغیر این نقش خیال او محال
۲
در همه آئینه ای روشن نمودآن جمال بی مثال پر کمال
۳
عشق جانان است جان عاشقاناین چنین جانی کجا یابد زوال
۴
آفتابی مه لقا پیدا شدهگاه بدری می نماید گه هلال
صفحهٔ ۱ از ۲