خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دهنت وهم میانت خیالکار دل از هر دو خیال محال
۲
لب به لبم نه که به جان تشنه امای لب تو چشمهٔ آب زلال
۳
مصحف روی تو چو یوسف بدیدخواند ز بر آیت حسن و جمال
۴
آینه با روی تو یک رو شدهنور تو بنموده در او این مثال
صفحهٔ ۱ از ۲