خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
علم صید است و قید کن محکمیاد می‌گیر و می‌نویسش هم
۲
نفسش جان به عالمی بخشدهر که با جام می بود همدم
۳
گر جهانی به غم گرفتارنددل شادان ما بود بی‌غم
۴
اسم اعظم مرا چو خرم کردنخورم غم ز صاحب اعظم
صفحهٔ ۱ از ۲