خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دلبر جان به جانان داده‌ایمبندهٔ او وز همه آزاده‌ایم
۲
از سر هر دو جهان برخاستیمبر در میخانه مست افتاده‌ایم
۳
عاشقانه در خرابات مغانرو به درگاه یکی بنهاده‌ایم
۴
بر طریق عاشقان ما رهرویملاجرم چون رهروان بر جاده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲