خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز رستیم از وجود و از عدمگر نباشد این و آن ما را چه غم
۲
جام می داریم و می نوشیم میکی بود ما را هوای جام جم
۳
مجلس عشقست و ما مست شرابجان جانان شاد بنشسته به هم
۴
همدم ما ساقی پر می مدامخوش بود با همدم خود دم به دم
صفحهٔ ۱ از ۲