خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم ز نار عشق آدممائیم ز نور مهر خاتم
۲
ما در دم عشق همچو نائیماو در دم ما چو روح در دم
۳
دردیست مرا ورای درمانزخمی است مرا به جای مرهم
۴
مائیم به وصل دوست دلشادمائیم ز هجر یار در غم
صفحهٔ ۱ از ۲