خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیخ ما بود در حرم محرمقطب وقت و یگانهٔ عالم
۲
از دمش زنده می شدی مردهنفسش همچو عیسی مریم
۳
به صفات قدیم حق موصوفهفت دریا به نزد او شبنم
۴
شرح اسما به ذوق خوش خواندهعارف اسم اعظم آن اعظم
صفحهٔ ۱ از ۲