خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منصب مستان ما ترک وجود و عدمنسبت رندان ما بذل حدوث و قدم
۲
حاصل بحر محیط جرعه ای از جام ماستخود که برد پیش ما نام می و جام جم
۳
پیر خرابات عشق یار عزیز من استشیخ مبارک نفس پیر خجسته قدم
۴
خاطر من هر نفس نقش خیالی کشدبی مددی یا مداد یا ورقی یا قلم
صفحهٔ ۱ از ۲