خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش عشق تو جان می سوزدمهر نفس کون و مکان می سوزدم
۲
عود دل در مجمر سینه به عشقخوش همی سوزم چو آن می سوزدم
۳
مهر تو شمعی و دل پروانه ایبی محابا خوش روان می سوزدم
۴
معنی عشق تو بر زد آتشیصورت پیر و جوان می سوزدم
صفحهٔ ۱ از ۲