خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او هر ساعتی بنوازدمهر نفس سازی دگر می سازدم
۲
گوئیا من چنگم اندر چنگ اوگه زند گاهی خوشی بنوازدم
۳
تا ز ما شوری در اندازد به ماچون نمک در آب خوش بگذاردم
۴
چون جمال حسن عشق آمد پدیدصورت و معنی به هم بطرازدم
صفحهٔ ۱ از ۲