خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقام ناز نداری برو تو ناز مکنچو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن
۲
به پیش قبله حق همچو بت میا منشیننماز خود را از خویش بی‌نماز مکن
۳
گهی که پخته شدی از درخت فارغ باشز گرم و سرد میندیش و احتراز مکن
۴
چو هیچ خصم نماند برو به بزم نشینسلاح رزم بینداز و ترک تاز مکن
صفحهٔ ۱ از ۲