خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیم شب خوش آفتابی دیده امآفتابی مه نقابی دیده ام
۲
دیده ام روشن به نور روی اوستتا نپنداری که خوابی دیده ام
۳
در رخ هر ذره ای کردم نظراز همه رو آفتابی دیده ام
۴
آن چنان آب حیاتی یافتملاجرم در دیده آبی دیده ام
صفحهٔ ۱ از ۲