خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جمالش در تجلی دیدهامصورتش را عین معنی دیدهام
۲
دیدهام روشن به نور روی اوستلاجرم بیناست یعنی دیدهام
۳
مست ومجنون ، روز و شب سرگشتهامتا به لیلی حسن لیلی دیدهام
۴
ذات من آئینه ، او آئینه دارهر دو را در یک تجلی دیدهام
صفحهٔ ۱ از ۲