خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من در این ره نیز بوئی برده امپیش هر رنگی ز بوئی برده ام
۲
گاه جامی گه صراحی آورمگاه خمی گه سبوئی برده ام
۳
بر و بحر عالمی پیموده امآب بسیاری بجوئی برده ام
۴
از سر زلف پریشان بتمدل خوشم زیرا که موئی برده ام
صفحهٔ ۱ از ۲