خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پادشاهی می کنم تا بنده امروز و شب در بندگی پاینده ام
۲
روشنم از آفتاب عشق اوهمچو ماهی بر همه تابنده ام
۳
در هوای گلشن وصل نگاربر لب غنچه خوشی در خنده ام
۴
تا مگر بادی به خاکی بگذردخویشتن بر خاک ره افکنده ام
صفحهٔ ۱ از ۲