خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زآفتاب مهر او تابنده امپادشاهی می کنم تا بنده ام
۲
صورتم پرگار و معنی نقطه ایاین حروف از لوح دل خواننده ام
۳
مستم از جام می ساقی عشقمجلس عشاق را فرخنده ام
۴
تا به اسما و صفاتش عارفماز حضور ذات او وامانده ام
صفحهٔ ۱ از ۲