خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازی است از آن جانب و نازی که چه گویممائیم و نیازی و نیازی که چه گویم
۲
تا طاق دو ابروش مرا قبله نما شدکردیم نمازی و نمازی که چه گویم
۳
دل سوختهٔ آتش عشقیم که چون مومدیدم گدازی و گدازی که چه گویم
۴
این سینهٔ ما مخزن اسرار الهی استرازیست در این سینه و رازی که چه گویم
صفحهٔ ۱ از ۲