خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنمود جمالی به کمالی که چه گویمحسنی و چه حسنی و جمالی که چه گویم
۲
بنوشته خطی بر ورق روی چو ماهشهر حرفی از آن خط به مثالی که چه گویم
۳
بر دیدهٔ ما نقش خیالش گذری کردنقشی که چه پرسی و خیالی که چه گویم
۴
ما ساقی سرمست خرابات جهانیمدر ساغر ما آب زلالی که چه گویم
صفحهٔ ۱ از ۲