خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که جام می ذوالجلال می نوشمهمیشه بادهٔ عشق جمال می نوشم
۲
مدام همدم جام شراب عشق ویممی محبت او بر کمال می نوشم
۳
چو من ز روز ازل مست ورند و قلاشمعجب مدار که می لایزال می نوشم
۴
بنوش دُردی دردش که نوش جانت بادکه من به عشق چو آب زلال می نوشم
صفحهٔ ۱ از ۲