خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دُرد دردش به ذوق می نوشمخلعت از جود عشق می پوشم
۲
غم عشقش خریده ام به جهانبه همه کائنات نفروشم
۳
تاج عشق ویست بر سرمنحلقهٔ بندگیش در گوشم
۴
آتشی هست در دلم که مدامهمچو خم شراب می جوشم
صفحهٔ ۱ از ۲