خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که عاشق دیدار یار خود باشممنم که والهٔ زلف نگار خود باشم
۲
منم که سیدم و بندهٔ خداوندممنم که دانه و دام شکار خود باشم
۳
منم چو پرده و جانم امیر پرده نشینمنم که میر خود و پرده دار خود باشم
۴
به هر کنار که باشم از این میان به یقینچو نیک بنگرم اندر کنار خود باشم
صفحهٔ ۱ از ۲