خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میخانه سبیل ماست مخمور کجا باشیمنزدیک خداوندیم ما دور کجا باشیم
۲
از دولت وصل او ما سلطنتی داریماز حضرت آن سلطان مهجور کجا باشیم
۳
تا ناظر او گشتیم منظور همه خلقیمخود بی نظر لطفش منظور کجا باشیم
۴
از نور جمال او روشن شده چشم مابا چشم چنین روشن ما کور کجا باشیم
صفحهٔ ۱ از ۲