خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب خوش نوای رندانمساقی بزم باده نوشانم
۲
سخن عاشقان اگر خواهیبشنو از من که خوش همی خوانم
۳
جام بر دست و مست و لایعقلگرد رندان مدام گردانم
۴
بزم عشق است مجلس دائمروز و شب عاشق حریفانم
صفحهٔ ۱ از ۲