خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم مخور یارا که غمخوارت منماین جهان و آن جهان یارت منم
۲
بر سر بازار ملک کائناتاول و آخر خریدارت منم
۳
رو به داروخانه و درد من آرچون شفای جان بیمارت منم
۴
گر به دوزخ می کشندت خوش بروچون که در آتش نگهدارت منم
صفحهٔ ۱ از ۲