خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خسته‌حالیم و ز زلف تو شفا می‌طلبیمدردمندیم و ز وصل تو دوا می‌طلبیم
۲
هرکسی را ز تو گر هست به نوعی طلبیما به هر وجه که هست از تو تو را می‌طلبیم
۳
از خدا نعمت جنت طلبد زاهد و مابه خدا گر ز خدا غیر خدا می‌طلبیم
۴
آنکه ما می‌طلبیمش همه دانند ولیکنیست ما را که بگوییم کرا می‌طلبیم
صفحهٔ ۱ از ۲