خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما زنگ ز آینه زدودیمدر آینه روی خود نمودیم
۲
رندانه در شرابخانهبر جملهٔ عاشقان گشودیم
۳
مستانه به یک کرشمهٔ دلاز دست جهانیان ربودیم
۴
بی ذوق نبوده ایم یک دمبودیم به ذوق تا که بودیم
صفحهٔ ۱ از ۳