خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز می شوق او عاشق و مست آمدیمبر سر کوی مغان باده پرست آمدیم
۲
بیشتر از این ظهور ، خورده شراب طهورساقی ما گشته حور زان همه مست آمدیم
۳
چون که بیامد چو جان ، دوست درآن لامکانگفت به ما این زمان بهر نشست آمدیم
۴
این دل ما خوش شده چون که رسید این خبرچند روی در به در جام به دست آمدیم
صفحهٔ ۱ از ۳