خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خراباتئی در افتادیمدر خرابات با سر افتادیم
۲
بارها اوفتاده ایم اینجاآخر عمر دیگر افتادیم
۳
دل به دریا فتاد و ما در پیسرخوشانیم خوشتر افتادیم
۴
در می افتاده ایم رندانهچه توان کرد چون درافتادیم
صفحهٔ ۱ از ۳