خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دایم به خیال آن نگاریمکاری به جز این دگر نداریم
۲
صاحبنظریم و نقش رویشبر دیدهٔ دیده می نگاریم
۳
هر دم که ز نقش خود برآئیمجانی به هوای او سپاریم
۴
ما عاشق مست و عقل مخموردر صحبت خود کجا گذاریم
صفحهٔ ۱ از ۲