خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما عاشق چشم مست یاریمآشفتهٔ زلف بیقراریم
۲
سرمست می الست عشقیمشوریدهٔ چشم پر خماریم
۳
آئینهٔ روشن ضمیریمخورشید منیر بی غباریم
۴
پرگار وجود کایناتیمهر چند که نقطه را نگاریم
صفحهٔ ۱ از ۳