خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پیش آر سغراق گلگون منندانم که باده‌ست یا خون من
۲
نجاتی است جان را ز غرقاب غمچو کشتی نوحی به جیحون من
۳
مرا خوش بشوید ز آب و ز گلرساند به اصل و به عرجون من
۴
در اجزای من خوش درآمیختهبه خویشی چو موسی و هارون من
صفحهٔ ۱ از ۲