خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غرقهٔ بحر بیکران مائیمگاه موجیم و گاه دریائیم
۲
بلبل گلستان معشوقیمعاشقانه به عشق گویائیم
۳
آفتاب سپهر جان و دلیمبر یکی حال از آن نمی تائیم
۴
به جز از کار عشق ورزیدنهیچ کاری دگر نمی شائیم
صفحهٔ ۱ از ۳