خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بندهٔ سید سرمستانیمهمه عالم به جوی نستانیم
۲
نقطه ای در الفی می یابیمدر کتبخانه کتب می خوانیم
۳
باطنا گنج فراوان داریمظاهراً گرچه بسی ویرانیم
۴
دُرد دردش به دوا می جوئیمدردمندانه پی درمانیم
صفحهٔ ۱ از ۲