خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سر خواجه که ما مستانیمغیر می هر چه دهی نستانیم
۲
داستان همه عالم مائیمدست ما گیر کز آن دستانیم
۳
در خرابات مغان مست وخرابساقی مجلس سر مستانیم
۴
دل و دلدار خودیم و می و جامجان و جانانه و این وآنیم
صفحهٔ ۱ از ۲