خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک قوصره پر دارم ز سخنجان می‌شنود تو گوش مکن
۲
دربند خودی زین سیر شدیگیری سر خود ای بی‌سر و بن
۳
چون مستمعان جمله بروندگویم غم نو با یار کهن
۴
کی سیر شود ماهی ز ترییا تشنه حق از علم لدن
صفحهٔ ۱ از ۲