خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما کناره کردی ما با تو درمیانیمبا ما تو این چنینی ، ما با تو آنچنانیم
۲
روز الست با تو عهد درست بستیمنشکسته ایم ، جاوید ثابت قدم برآنیم
۳
نقش خیال غیرت در دیده گر نمایدغیرت کجا گذارد از دیده اش برانیم
۴
رندی اگر بیابیم بوسیم دست و پایشور زاهدی ببینیم در مجلسش نمانیم
صفحهٔ ۱ از ۲