خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لذت رند مست ما دانیمعادی می پرست ما دانیم
۲
دل به میخانه رفت خوش بنشستنیک جائی نشست دانیم
۳
نقد گنجینهٔ حدوث و قدمدر وجود آنچه هست ما دانیم
۴
جام می را مدام می نوشیمتوبهٔ ما شکست ما دانیم
صفحهٔ ۱ از ۲