خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما خاک راه را به نظر کیمیا کنیمصد درد دل به گوشهٔ چشمی دوا کنیم
۲
در حبس صورتیم و چنین شاد و خرّمیمبنگر که در سراچهٔ معنی چه‌ها کنیم
۳
رندان لاابالی و مستان سرخوشیمهشیار را به مجلس خود کی رها کنیم؟
۴
موج محیط و گوهر دریای عزتیمما میل دل به آب و گل آخر چرا کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲