خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند ما به جسم ز اولاد آدمیماما به روح پاک ز ابنای خاتمیم
۲
هستیم بی نیاز و فقیریم از همهاین از کمال ماست که محتاج عالمیم
۳
جام جهان نما که به ما نور خود نمودگفتا ببین که آینهٔ اسم اعظمیم
۴
ما را وجود داد و به خود هم ظهور کردپیوسته ایم بر هم و پیوسته با همیم
صفحهٔ ۱ از ۲