خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ازین خلوت میخانه به جائی نرویماز چنین آب و هوائی به هوائی نرویم
۲
عشق شاه است و روان از پی او می گردیمدر پی عاقل مسکین گدائی نرویم
۳
نرویم از در میخانه به جائی دیگرجنت ماست از این خانه به جائی نرویم
۴
دُردی درد که یابیم خوشی نوش کنیمدردمندیم پی هیچ دوائی نرویم
صفحهٔ ۱ از ۲