خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گدایان حضرت شاهیمپرده داران خاص اللهیم
۲
باده نوشان مجلس عشقیمره نشینان خاک این راهیم
۳
گرچه از خود خبر نمیداریمبه خدا کز خدای آگاهیم
۴
در ضمیر منیر دل مهریمبر سپهر وجود جان ماهیم
صفحهٔ ۱ از ۲