خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما عاشق چشم مست عشقیمسرمست می الست عشقیم
۲
سودا زدگان باده نوشیمشوریده و می پرست عشقیم
۳
گلدستهٔ باغ لایزالیمپیوسته چو گل به دست عشقیم
۴
از هستی خویش نیست گشتیمهستیم چنانکه مست عشقیم
صفحهٔ ۱ از ۲