خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا صورتی است در نظرمشاهد معنثی در او نگرم
۲
گوهر حقه‌های جوهرییبر سر چارسو همی نگرم
۳
نقد گنجینهٔ جهان دارملاجرم پادشاه بحر و برم
۴
نعمت‌اللهم وز آل حسینبه امینی امانتی سپرم
صفحهٔ ۱ از ۱