خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم من شد به نور او روشننظری کن به نور او در من
۲
هر خیالی که نقش می بندمبود آن یوسفی و پیراهن
۳
جام گیتی نما به دست آورتا نماید تو را به تو روشن
۴
کنج میخانه جنت الماویستخوش بهشتیست گر کنی مسکن
صفحهٔ ۱ از ۲