خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نور چشم عاشقان بنشین به چشم خویشتنیعقوب را دلشاد کن ای یوسف گل پیرهن
۲
ای صورت لطف خدا وی پادشاه دو سرالطفی کن از روی کرم پرده ز رویت برفکن
۳
آئینهٔ گیتی نما ، تمثال از تو یافتهتو جان جمله عالمی مجموع عالم چون بدن
۴
بر پردهٔ دیده از آن نقش خیالت می کشمتا غیر نور روی تو چیزی نبیند چشم من
صفحهٔ ۱ از ۲