خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده می نوش و جام را می بینخلق را مظهر خدا می بین
۲
قدمی نه به خلوت درویشپادشه همدم گدا می بین
۳
ای که گوئی کجا توانم دیددیده بگشا و هر کجا می بین
۴
نور چشمست و در نظر پیداستنظری کن به چشم ما می بین
صفحهٔ ۱ از ۲